Laos ingeruild voor Cambodja

Hallo lieve mensen!

Bijna een maand geleden mijn laatste blog geplaatst. En wat heb ik veel mee mogen maken in de tussen tijd.

Wat het schrijven van een blog wat onmogelijk maakt en daarom dus zo lang mogelijk heb uitgesteld. Maar nu moeten jullie er dan tocg echt aan geloven en ikzelf natuurlijk ook. Het zijn 2 ½ kantjes in word times roman 10, geworden. Dus dat valt eigenlijk nog wel mee. Maar dan zijn jullie van te voren gewaarschuwd ;-)

Laat ik beginnen waar ik was gebleven Vientiane, de hoofdstad van Laos. De foto’s vanaf Vientiane tot Phnom Penh  staan al op de site met beschrijving dus daar kon je al uit opmaken dat ik het wel prima naar me zin heb gehad in laos!

Vanaf vietiane naar het zuiden en langzaam richting de grens om naar cambodja te gaan. Het zuiden van Laos skippen de meeste backpackers en gaan direct door naar Vietnam of Bangkok. Vanaf dat moment even soort van off the road gegaan en richting Tha Khaek gegaan. Eerst met tuktuk opgehaald vanaf hostel en rara wie zaten daar in de tuktuk Violetta en Renee het duitse stel wat ik nu voor de 4e keer tegen het lijf liep. Hilarisch en wat een toeval!

Er kwam nog een duitse man bij en op naar het busstation. Maar nee de tuktukdriver had waarschijnlijk een tante, zus waarvan het winkeltje aan de weg was waar we stopte. En in Laos is alles mogelijk, dus stopte de VIP bus speciaal voor ons langs de weg terwijl het busstation 400 meter verderop was.

Daar Mira ontmoet, die zich afvroeg of ze wel in de goede bus zat, ze was tot dan toe de enige toerist.

Zo met Mira in contact gekomen en vanaf dat moment hebben we 10 dagen met elkaar gereisd. Wat voor mij de eerste keer was om een reismaatje om me heen te hebben. Haar moeder is nederlands, haar vader duits. Maar duits is haar moedertaal en daarna engels omdat ze op internationale scholen heeft gezeten en nu in schotland woont. Dus als ik een spreekwoord of uitdrukking echt niet wist dan kwamen we eruit met half nederlands half duits en half engels wat tot hilarische vertalingen leidde.

Aangekomen in tha Khaek waren we met zijn vijven het duiste stel en de duiste advocaat. We kwamen allemaal voor de zeven kilometer lange grot en ik wilde ook het liefst het nationaal park Hinboun zien.

Gedropt in het centrum opzoek naar een reisbureau of tourist information. En dan blijkt dat je in een off road gebied bent en dat je moeite moet doen om info te krijgen.

We hadden heel veel mazzel dat het tourist information nog open was om half zeven, wat normaal sluit om half 5.

En konden de volgende dag gelijk op 2 daagse trekking. Maar trekking was een groot woord, we waren meer op een chinees schoolreisje waar we met minivan van de eene locatie naar de andere werden gereden en zelf vrij weinig hoefte te lopen. Ook wel weer eens lekker J.

De weg ernaartoe was schitterend door de hoge limestone gebergte opweg naar de rivier / grot. Daar bij mooi groen water aangekomen en met de boot door de grot gevaren wat bijna ander half uur duurde stroomopwaarts omdat het op sommige stukken zo ontdiep was dat we moesten uitstappen en door het ondiepe water moesten lopen. Dan zijn slippers toch niet echt handig....en hoe lelijk ze dan ook zijn zouden TEVA’s of ookwel Jezussandalen een uitkomst zijn geweest, maar ook hier geldt wie mooi wilt zijn moet pijn leiden ;-)

Na ons eigen schaduwspel (zie foto’s) op de wanden van de Tham Kong Lo Cave een biertje aan de andere kant om daarna weer met de stroom mee in drie kwartier door de grot te scheuren.

We sliepen bij lokaal dorpje wat eens per maand soms minder toeristen ontvangt wat een homestay wordt genoemd. Na het eten met ingewanden van de buffel als delicatesse voor de bewoners begon de ceremonie wat op foto is vastgelegd. Daarna nog met een paar locals Jungle speed gespeeld en het was echt leuk om zo’n interactie met ze te hebben zonder met elkaar te hoeven praten.  Ik sliep met een australies stel onder één klamboe, heel cossy. Vooral het gesnurk van ossie meneer wat door mijn oordoppen en mijn koptelefoon met muziek op zijn hardst door dreunde. Wist niet dat een mens instaat was om zo’n geluid te produceren. Zo leer je nog eens wat.

Daarna kleine hike door nationaal park richting waterval. Waar natuurlijk geen water te bekennen was omdat ik in het droogseizoen zit. Dus in klein poeltje wat opgefrist en hup weer de minivan in opweg naar een culinaire japanse avond. Ik heb nog nooit zo lekker sushi of japans gegeten als daar. Leek wel soort sterren restaurant.

Daarna met local bus een 8 uur durende trip naar pakse gemaakt. De dagen daarna weer ziek geweest tot de grens. Maar doordat ik met mira samen reisde motiveerde me dat door ondanks de klachten wel de tourtjes te doen en de What Phu tempel te bezoeken.

Wat ik ter plekke niet echt heb meegemaakt was meer op de wc’s en in de schaduw aan het hallicuneren ;-) maar achteraf op de foto’s zag het er heel mooi uit haha!

Daarna genoten van de 4000 eilanden en ja ook van de Irrawaddy! We hebben ze gespot met een zonsondergang op de achtergrond en mijn Laos avontuur kon niet beter eindigen! Wat een diversiteit aan landschappen en cultuur. Weet bijna zeker dat er nog eens een tweede laos visa in mijn paspoort zal verschijnen.

Cambodja

Maar nu 2 weken geleden heb ik alweer een nieuwe visa erbij en dat van CAMBODJA!

Wat een overgang van cambodja naar laos. Het begon met de corruptie aan de grens. Had precies genoeg dollars bij me om de 20 dollar visa te betalen en de eene dollar voor je stempel (zakgeld voor de douane).

Maar doordat aafke af en toe wat chaotisch kan zijn of simpel weg op vakantie is en niet meer kan rekenen, had ik mijn visa met 1 dag overschreden. Wat een boete opleverd van 10 dollar. Geen nood dat kan ik ook betalen in kip (geldeenheid in laos). Dus ik de boete betaald en met rugzak op lopend de grens over. Dat geeft toch wel een fisiek speciaal gevoel van een grens oversteken door even door niemandsland te wandelen. Maar na 100 meter was daar een medische test, wat inhield dat je formulier moest invullen dat je gezond was (en ookal was ik niet helemaal in orde elk vakje was natuurlijk een nee) en de dokter (local in een witte jas) hield een thermometer in de vorm van een pistool voor je voorhoofd en klikte.

Doordat hij het 20 centimeter van je hoofd afhield meten het de buiten temperatuur van 34,5 graden en zou ik eigenlijk onderkoeld moeten zijn. Hilarisch hoe ze ook die dollar weer in hun zak stopte. Nu waren mijn dollars echt op want die visa was ipv 20, 24 dollar.

Maar ja je raad het al nog een stempel om de ingang van je visa geldig te maken. Had alleen nog maar 1000 bath en 1 euro. Ik weigerde mijn 1000 te breken. Toen haalde ik mijn eene euro uit mijn portomenee en uit het niets vertelde ik de man met een glimlach dat dit mijn geluksmunt/ euro was en dat hij me toch niet zonder geluk cambodja kon in sturen. Hij moest lachen maar ik hield mijn euro in de handen als een gebed en zei dat ik het meende.

De man keek even bedenkelijk maar zei dat hij me begreep en wenste me veel geluk met mijn reis. En zonder te betalen, werd er weer oplos gestempeld en kon ik mijn triomfantelijke glimlach bijna niet in de plooi houden.

Dus dit is Cambodja, welkom.

Weer wat geleerd altijd voldoende geld meenemen en voorbereidt een land in gaan. Wat ik allebei niet had gedaan. Wilde naar richting het oosten maar daar bleken geen banken waar ik geld op kon nemen. Dus plan de campagne totaal moeten veranderen en ipv Mira weer te ontmoeten in Strung treng wat de bedoeling was, naar de hoofstad Phnom Penh vertrokken met een 13 uur duurden de busrit. Wat inhield dat ik Mira niet meer zou zien.

Wat een shock na eiland met geen auto’s en geen normale weg, behalve een zandweggetje in een chaotische hoofdstad te belanden wat niet gepland was. Dus die knop proberen om te zetten en de stad met zijn geschiedenis te gaan ontdekken.

Daar drie nachten gebleven de killingfields, gevangenis en royal palace bezocht en de stad al lopend verkend.

Het is schokkend om de beelden van de martelingen en de verhalen te lezen. Doordat het nog maar zo kort geleden is en in vrij kort tijdsbestek heeft plaatsgevonden maakt het nog tastbaarder en daardoor nog intenser.

Nu ruim 30 jaar later is Phnom Phen een stad in ontwikkeling en loop ik door shoppingmalls met op het dak een rollerskatebaan waar de backstreetboys worden gedraaid en de speelhallen grootst zijn.

Maar naast de duizende moterbikes en wat auto’s rijden er nog de ouderwetse riksja’s / fietstaxi rond. De zadels zitten hoog boven de zitbank voor de passagiers, wat de bestuurder een goed overzicht geeft over de chaos van het verkeer. De trappers zijn vaak net te laag of het zadel net te hoog, waardoor ze als uitgestrekte figuren hun riskja’s berijden en galopperen. Want paarden lijken het, zo sierlijk en natuurlijk, stilzwijgend door de nu zo moderne stad Phnom Phen bewegend.

De stad vervangen door zon, zee en strand in Sihanouk Ville. Rijkhalsend keek ik uit mijn busraampje of ik de zee al kon spotten. Na dik twee maanden geen zee op mijn netvlies realiseerde ik me dat dat de langste perdiode van mijn leven is geweest. En dat ik bij deze dus weet waar mijn roots liggen.

Het was een soort van vakantie in een vakantie. Het reizen was even gestopt en het genieten van het strand was begonnen en is 9 dagen niet opgehouden. In Sihanouk ville mijn Padi open water gehaald en daarna richting kampot gegaan. Het duiken was leuk maar niet spectaculaire. Het zicht was heel slecht en deed mij denken aan de noord zee en mijn prive instructrice noemde het een soort van soep. Maar zei ze als je het in deze omstandigheden leert kun je overal duiken. Elk nadeel heb zijn voordeel :-P

Ik ga in thailand en borneo als het geld het toelaat nog proberen te duiken en kijken of ik er enthousiast over kan worden. Want andere mensen vertelde me ook dat je het vaker moet doen om het leuk te gaan vinden.

Kampot staat bekend om zijn export van peper, zout, mango en durian (fruit). Dus dagtochtje gedaan langs deze plantages. Dit met mijn guide Daren die me op de motor the countryside en het kustplaatsje kep heeft laten zien. Waar hij bij de lokale vissersvrouwen 11 krabben bestelde en mij ze leerde pellen. Het was leuk om met hem op stap te zijn geweest, hij kon me vaak antwoordt geven op mijn vragen. Ook hielp hij me met boeken van goedkoop busticket naar siem reap en een ticket om naar rabbit island te gaan. Zonder daarvoor iets extra’s te moeten betalen. Dus zo kan Cambodja dus ook zijn, hartelijk en welwillend.

Rabbit island was te gek. Eindelijk beetje kleur gekregen en wel één boek uitgelezen terwijl ik er 4 mee had. Dit doordat er te veel leuke mensen waren die voor afleiding zorgde. Zo werd ik de eerste avond uitgenodigd door mijn buurman die naast mij een nacht verbleef in een bungalow. Met als resultaat dat ik met 5 mannen tussen de 35 en 55 aan tafel krab, vis en garnalen verorberde. Een zwitserse die alles beter wist/ al had meegemaakt of wel een goede vriend kende die een verhaal kon overtreffen. Twee franse een duitse en een italiaan. De italiaan zat in een proffesioneel koor dus werden we halverwege de avond getracteerd op een klassiek italiaans stuk, goosebumps!

Een van de frans mannen was een goeroe en gaf over heel de wereld toespraken en schreef boeken, de andere organiseerde het Carnaval festival in Nice en daarbij ook het Jazz festival van Nice. Waar de link met het organiseren was gelegd en de passie voor muziek een feit was. Die avond diende mijn ipod met speaker als centraal punt en liet hem mijn nieuwste jazz horen. Waar Melody Gardot een van was. Hij was vanaf het eerste nummer overtuigd en was vastbesloten haar op te zoeken en volgend jaar te boeken op zijn festival. En als dat ging lukken ben ik automatisch uitgenodigd om haar op zijn festival te aanschouwen. Hij sprak alleen frans dus de andere vertaalde ons gesprek. Ik vertelde hem jaloers te zijn om wat hij deed en dat het een van mijn dromen is om een jazz(muziek) festival te organiseren. Hij vertelde dat het niet makkelijk is wat hij doet maar dat als je genoeg passie en energie geeft zonder er gelijk resultaat of iets anders voor terug te willen hebben het uiteindelijk lukt. Waar hij nog aan toevoegde dat hij daar in mijn persoon geen twijfels over had en met mijn open blik en passie in de entertainment wel moet lukken......even uit het veld geslagen en het onhandig met een merci beaucoup beantwoordt.

En dit alles op een zomerse avond onder de palmbomen van rabbit island. Niet verkeerd J!

De dag daarna nog leuke dag en avond met de franse en italiaan gehad en vaak de slappe lach gehad om de goeroe die alles met een zeurderige stem bracht.

Deze ontmoetingen hebben me weer veel energie gegeven om weer even alleen te kunnen reizen. En de tempels van Angkor Wat te ontdekken.

Gister aangekomen in Siem Reap na alle zonuren van de dag te hebben gereisd.

Vandaag even de tijd genomen om blog te schrijven foto’s te branden en naar huis te verzenden. Maar ook om de plannen te maken voor mijn laatste week in Cambodja voordat ik ander halve dag in de bus naar Bangkok ga zitten om dan in twee weken zuid thailand met haar eilanden te bezoeken.

Tot slot

Liefste allemaal bedankt voor jullie berichten via mail, facebook, gastenboek enzovoorts het geeft me heel veel positieve energie en wordt er heel vrolijk van! Dus dank daarvoor!

Ik merk dat het uitstellen van een blog niet echt positief uitwerkt op de lengte en de details van mijn avonturen en zal dan ook proberen wat regelmatiger iets te posten. Maar ik schrijf gelukkig wel in mijn dagboek dus als ik terug ben kan ik daar de details weer oproepen en het dan met jullie delen.

Veel liefs van een aan strand verslaafde Aafke.

Reacties 5

andré 20-03-2010 10:08

hi liefje,

je blog is nu wel echt avontuur en leest als een jongmeisjes boek.Nu nog een reisplan voor laatste week cambodja maken.maak er een leuke week van! Je dagboek heeft dus nog veel meer spannende en leuke verhalen in petto! Wait and see!

x x x andré

Tink en Ineke 22-03-2010 12:02

Hai aaf, mooi verhaal weer, fijn dat je zo geniet, dikke zoen tink en ien

Jeannette Algra 22-03-2010 16:47

Dag lieve Aaf,
Heerlijk zo'n lang verhaal! Ik geniet met je mee. Ik denk regelmatig aan je en neus dan even op je blog of Hyves. Raar eigenlijk want toen je nog in Nederland was dacht ik eerlijk gezegd maar zelden aan je. Voornamelijk als ik weer eens contact had met je moeder. Heel veel plezier verder en veel liefs,
Jeannette

sophia 23-03-2010 16:47

Hi Aaf!! Super om je verhaal te lezen. Het begint bij mij ook te kriebelen..
Echt tof dat je belde om mijn verjaardag. Have fun daar! dikke kus soof

Anna 26-03-2010 00:22

Ooooo heerlijk om te lezen!! Dat je je vermaakt en veel leuke mensen ontmoet! Ik ben trots op je! Blijven schrijven hoor, want vind het super om te lezen! Heel veel liefs vanuit een lente achtig wordend holland

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Hier overnachten wij

Green Town Guesthouse, Siem Reap

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer